Ένα δραματικό τοπίο σε στυλ impasto με γοτθικές και σουρεαλιστικές αποχρώσεις. Στο κέντρο στέκεται ένα μεγάλο, πύργο κτήμα ή κτίριο που μοιάζει με καθεδρικό ναό με έναν ψηλό πύργο και μια σκοτεινή αψιδωτή είσοδο; σκαλοπάτια οδηγούν σε αυτό και μικρές σιλουέτες προσθέτουν κλίμακα. Στο προσκήνιο, ένας μόνο ταξιδιώτης - ντυμένος με μανδύα, κρατώντας ένα ραβδί ή μπαστούνι - περπατά προς το κτίριο κατά μήκος ενός σπειροειδούς κόκκινου μονοπατιού.

Στριμμένα, σκελετικά δέντρα πλαισιώνουν τη σκηνή και από τις δύο πλευρές, τα κλαδιά και οι μπερδεμένες ρίζες τους αποδίδονται ως ενεργητικές, σχεδόν καλλιγραφικές γραμμές. Παχύ, γλυπτικό πινέλο και υφές από μαχαίρι παλέτας δημιουργούν στρώματα χρώματος - καμμένη σιένα και κρεμσίν, βαθιά μπλε, χρυσά και ώχρα - που περιστρέφονται προς το κέντρο σαν μια δίνη. Ο ουρανός είναι μια φωτεινή, ηλιόλουστη αύρα πίσω από τον πύργο, δίνοντας στη σύνθεση μια τελετουργική, υπερφυσική λάμψη.

Διάθεση και θέματα: μυστηριώδης, ελαφρώς απειλητικός και ανακαλεί την προσκύνηση ή την προσέγγιση σε έναν ιερό/καταραμένο τόπο. Η τεχνική τονίζει την κίνηση και την συναισθηματική ένταση πάνω από την φωτογραφική ρεαλιστικότητα.